کشاورزی در حال نابود کردن کامل منابع آبی ایران است

[ad_1]

یک دهه پیش، رخداد عجیبی در عربستان اتفاق افتاد؛ چشمه های آب گرم باستانی رو به خشکی نهاد. این خشکسالیچشمه‌ها، واحه های باشکوهی را تغذیه می کردند که قرآن و انجیل آنها را به تصویر کشیده بودند و با ناپدید شدن آب، این باغهای سبز تبدیل به تلی از ماسه های روان شدند. در سال ٢٠٠٣ وزیر آب عربستان در مصاحبه ای با نیویورک تایمز اعلام کرد: “من از دوران کودکی چشمه های پرآبی را در استان شرقی بخاطر دارم که همگی اکنون خشک شده اند.” این چشمه های جوشان برای هزاران سال از سفره های آب عظیم که در اعماق صحرای عربستان قرار داشت، بوجود آمده بودند. بنا به محاسبه کارشناسان، آب این سامانه یکی از بزرگترین آبخوانهای دنیا محسوب میشد و ظرفیت آن به اندازه دریاچه ایری آمریکا بود.

کشاورزان متحیر از خشک شدن چاههایشان، به ناچار چاههای عمیقتری حفر کردند به عمق ۱۶۰۰ متر تا همچنان بتوانند صحرای خشک را به مزارع پرآب تبدیل کرده و عربستان را در مقام ششمین صادر کننده گندم در دنیا نگه دارند(درست مانند کاری که ما امروز در ایران میکنیم). اما این پاداش دوامی نداشت! امروز کشاورزی عربستان فروپاشیده و بدون آب است.

 در اینجا نظر کوتاهی می اندازیم به آنچه اتفاق افتاده و چگونه آمریکا و دیگر کشورهای دنیا از جمله ایران باید از تجربه تلخ عربستان بیاموزند:

ناپدید شدن مرموز آب در عربستان در حوالی پایان قرن گذشته و آغاز قرن جدید ظاهر شد. در سال ٢٠٠٢، دولت سعودی وزارت آب را مأمور جستجوی پاسخ برای این رخداد کرد. شرلوک هولمزِ این داستان، خود یک سابقه شگفت انگیز دارد. یک بانکدار سعودی به یک کارآگاه آب مبدل شد و در سال ٢٠٠۴ اجزای تحقیقاتش را بهم وصل کرد و گزارش خارق العاده ای را تحت عنوان “شترها پرواز نمی کنند، صحرا شکوفه ببار نمی آورد” انتشار داد. تحقیقات اِلی الحج مقصر را شناسایی کرد: به کشاورزان متمول اجازه داده شده بود تا برای سه دهه بدون نظارت سفره های آب را تخلیه کنند!

در اواخر سالهای ١٩٧٠، صاحبان زمین در عربستان این مجوز را بدست آوردند تا با استخراج آب از آبخوانها، بخشی از صحرای عربستان را به زمینهای کشاورزی تبدیل کنند و بدین ترتیب، حکومت سعودی به سرعت توانست به یکی از بزرگترین صادرکنندگان گندم در جهان بدل شود! در سالهای ١٩٩٠ کشاورزان بطور متوسط ۵ میلیارد گالن آب در سال استخراج می کردند. با این مقدار میتوان در طول ٢۵ سال دریاچه ایری را به کل خشک کرد. الحج در گزارش خود مینویسد: “سیاست دولت عربستان در حد وسیعی طبقه حاکم را ثروتمند کرده و در نتیجه به خالی شدن تقریباً کامل سفره های آب با ارزش منجر شد. ترکیبی از پول و آب می تواند صحرایی را شکوفا کند، تا اینکه زمانی یا پول و یا آب به انتها برسد.” برای عربستان این آب بود که به پایان رسید. مقدار بیشتری از آب زیرزمینی از آبخوانهای باستانی منابع آب فسیلی بوده که صدها هزار سال زمان نیاز است تا دوباره آبدار شوند. در شهر تاریخی تیماء که واحه بزرگی است و بارها از آن درعهد عتیق نام برده شده، پژوهشگران در سال ٢٠١١ بزرگترین چاههای خشک شده را پیدا کردند. تیماء که زمانی یک واحه سرسبز بود و برای هزاران سال زندگی انسان را تامین کرده بود،باستان شناسان لوح های سنگی متعلق به ٢۵٠٠ سال پیش در آنجا یافته اند وهمه فقط درطول یک نسل خشک شد، درست مثل کاری که ما در ایران انجام میدهیم!

دولت عربستان در سال ۲۰۱۵ اعلام کرد که سال آینده، کشت گندم برای آخرین بار صورت خواهد گرفت. مردم عربستان آب آشامیدنی خود را با شیرین کردن آب دریا بدست می آورند روشی بیش از اندازه پرخرج برای آبیاری زمینهای کشاورزی. داستان صادرکننده عمده خوراک چیزی نبود جز یک سراب در تاریخ طولانی عربستان!

هم‌وطن عزیز
در ادامه این مقاله، نویسنده به مقامات و کشاورزان کالیفرنیا هشدار می دهد که ممکن است همین سرنوشت غم انگیز در انتظار آنها باشد! درست مثل کاری که ما امروز با دشت کربال، مرودشت، فسا، کازرون و جهرم میکنیم؛ درست مثل جنایتی که در حق اصفهان و ارومیه روا داشتیم و درست مثل حماقتی که همچنان اصرار به ادامه آن در جازموریان، خراسان، قزوین و … داریم!

نکته مهم تر اما آن است که اراضی رها شده در عربستان اینک بدل به چشمه های تولید گرد و خاک جدید شده و دود آن به چشم مردم منطقه به ویژه عراق و ایران میرود. امیدواریم این جنایت برداشت آبهای زیرزمینی برای تولیدات کشاورزی که به قیمت نابودی نسلهای آینده میانجامد با اعتراضات مردمی متوقف شد. هم‌اکنون بیش از ۸۰% سفره های آبی زیرزمینی ایران خشک و مابقی هم برای کاشت گندم و هندوانه… اگر اقدامی نکنیم به زودی خشک خواهند شد!

[ad_2]

لینک منبع

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *